Zorsun

Zorsun
Dayanılmaz oluyorsun bazen
Bazen buz gibisin
Derken eriyorsun
Bulup bulup kaybediyorum seni
Sense
Beni ne zaman istersen buluyorsun
Ne buz oluyor ne de eriyorum
Ben sıcağım
Sana hiç yaramıyorum
Kaybeden ben değil sensin görüyorsun
Benim sıcaklığımla kaybolup giderken
Erimekten başka hiçbirşey yapamıyorsun

Zoruma gidiyor

herkes gülüp gezerken
sevdiğiyle el ele göz göze gezerken
beni ağlamam zoruma gidiyor
herkes sabahı iple çekerken
ben sabah olmasın diye yalvarmam
yemin ederim ki zoruma gidiyor
herkes sevdiğini söylerken
ben ayrldım bitti demek
ölüm geliyor...

Sen

Sen
Sen depremler gibi ,
Girdin gönlüme.
Fay hattı çizdin,
Yüreğime.
Enkazlar bıraktın,
Üzerimde.
Hala artçılar,
Devam etmekte.
Özlenmektesin bitanem,
9.4 şiddetinde...

Nefesini Özledim

Nefesini Özledim

Öyle yalnızımki su kalabalığın arasında
Beni ben olmayan anlayamaz
Hersey yazılamıyor bu satırlara
Gözler bile kalbim kadar ağlayamaz...

Nerede sığınaklar o taştan duvarlar
Savasmı yıktı o kuytuları
Hatırla bırakıpta habersiz gidenleri
Rüyalar vardır ki kaçırır uykuları...

Ben dogdum doğalı böyle acı çekmedim
Dost bildiklerimden kahpelik görmedim
Gelmeyecekmi sandın verdiğin süre
Seninle arama duvar örmedim...

Bekledim seni hergün göreyim diye
Bana söz verdiğin o eski yerde
Kaybediyorum sabrımı artık
Varsa söyle aramızda bir perde....

Doğan büyüyor, günler geçiyor
Aklarmı düşmedi ipek saçına
Gelsen diye dualar ediyorum
Ölsen ben, ölsem sen kalacaksın bir başına..